Thursday, March 5, 2009

ملکی،آقای ملکی

یعنی در زندگی آدم های آشغالی پیدا می شوند که فامیلی شان می شود ملکی و صاحب خانه قبلی آدم هستند و هشتاد هزار تومان پول پیش خانه را پیش خودشان نگه می دارند تا قبض های مختلف را تسویه کنند و بعد سی و پنج هزار تومان بدهکار می شوند و بعد با مزخرف گفتن می خواهند چندرغاز را ندهند و بعد تو میبینی برای سی و پنج هزار تومان دارد اعصابت اندازه سیصد هزار تومان خراب می شود و یارو دارد خودش را جر می دهد و برای لق شدن بعضی اعضای تحتانی طرف آرزو های خیر می کنی و گوشی را می گذاری...کلن به به!

ملکی،آقای ملکی

یعنی در زندگی آدم های آشغالی پیدا می شوند که فامیلی شان می شود ملکی و صاحب خانه قبلی آدم هستند و هشتاد هزار تومان پول پیش خانه را پیش خودشان نگه می دارند تا قبض های مختلف را تسویه کنند و بعد سی و پنج هزار تومان بدهکار می شوند و بعد با مزخرف گفتن می خواهند چندرغاز را ندهند و بعد تو میبینی برای سی و پنج هزار تومان دارد اعصابت اندازه سیصد هزار تومان خراب می شود و یارو دارد خودش را جر می دهد و برای لق شدن بعضی اعضای تحتانی طرف آرزو های خیر می کنی و گوشی را می گذاری...کلن به به!

Wednesday, March 4, 2009

یک نیمه داغ

یکی از سخت ترین کار های دنیا توضیح این هیجان،استرس،دلهره و اضطراب هنگام تماشای یک مسابقه فوتبال برای کسی است که اهل فوتبال نیست...نیمه اول تمام شد.یک گل عقبیم و من رسمن جای گلبول قرمز در عروقم آدرنالین جریان دارد...بروید نابودشان کنید بچه ها...باید ببریم،باید باید باید!


پی نوشت:مساوی شد...باز هم بهتر از باخت بود بخصوص که بیست دقیقه ده نفره بازی کردیم...

یک نیمه داغ

یکی از سخت ترین کار های دنیا توضیح این هیجان،استرس،دلهره و اضطراب هنگام تماشای یک مسابقه فوتبال برای کسی است که اهل فوتبال نیست...نیمه اول تمام شد.یک گل عقبیم و من رسمن جای گلبول قرمز در عروقم آدرنالین جریان دارد...بروید نابودشان کنید بچه ها...باید ببریم،باید باید باید!


پی نوشت:مساوی شد...باز هم بهتر از باخت بود بخصوص که بیست دقیقه ده نفره بازی کردیم...

از لاست تا سانچو

١-برای عید، اگر میل ملوکانه مان اقتضا کند حظ وافر نصیب روح و روان خویش گردانیم خرید سریال لاست و مجموعه کتاب نیروی اهریمنی فیلیپ پولمن به عنوان عیدی در دستور کار قرار خواهد گرفت.لاست با زیر نویس آقای جاوید سراغ ندارید؟


٢-جان برارمان رفته سرکار مثل شیر...یک شیری می گویم یک شیری می شنوید،شیر فرهنگی آن هم...کلن شیره


٣-بر ذات اقدس مان بابت بازی امروز شیراوژنان استقلال و دون صفتان ذوب آهن کمی استرس مستولی شده که مبادا چشم زخمی به بیرق همیشه سرفراز قشون قوی شوکت آبی رسد...همگی بگین ماشالا/چشم نخوره ایشالا


۴-رضای قاری زاده!بابا جان!بی تو حتی کری خواندن هم فاقد لذت های از پیش تعیین شده می باشد


۵-هی ژاک و اربابش را می خوانیم و به مخیله مان خطور می کند سانچو را بدهیم و ژاک را بگیریم.بد مصب خوب نوکریست.سانچو اما هی کمر خم شده زیر بار خدمت را به رخ کشیده و تهدید مان می کند که به تامین اجتماعی از دستمان شکایت خواهد کرد.خودمان هم رحم مان می آید که سانچو،نوکر وفادار مان را از کف بدهیم.تا خدا چه خواهد و میلش به که باشد

از لاست تا سانچو

١-برای عید، اگر میل ملوکانه مان اقتضا کند حظ وافر نصیب روح و روان خویش گردانیم خرید سریال لاست و مجموعه کتاب نیروی اهریمنی فیلیپ پولمن به عنوان عیدی در دستور کار قرار خواهد گرفت.لاست با زیر نویس آقای جاوید سراغ ندارید؟


٢-جان برارمان رفته سرکار مثل شیر...یک شیری می گویم یک شیری می شنوید،شیر فرهنگی آن هم...کلن شیره


٣-بر ذات اقدس مان بابت بازی امروز شیراوژنان استقلال و دون صفتان ذوب آهن کمی استرس مستولی شده که مبادا چشم زخمی به بیرق همیشه سرفراز قشون قوی شوکت آبی رسد...همگی بگین ماشالا/چشم نخوره ایشالا


۴-رضای قاری زاده!بابا جان!بی تو حتی کری خواندن هم فاقد لذت های از پیش تعیین شده می باشد


۵-هی ژاک و اربابش را می خوانیم و به مخیله مان خطور می کند سانچو را بدهیم و ژاک را بگیریم.بد مصب خوب نوکریست.سانچو اما هی کمر خم شده زیر بار خدمت را به رخ کشیده و تهدید مان می کند که به تامین اجتماعی از دستمان شکایت خواهد کرد.خودمان هم رحم مان می آید که سانچو،نوکر وفادار مان را از کف بدهیم.تا خدا چه خواهد و میلش به که باشد

رنجی شبیه دریا

من دارم کم کم رها می شوم از رنجی که شبیه دریاست.جذر و مد دارد.به هنگام جذر نفس اسوده ای میکشی که شکر گذشت و به هنگام مد...به هنگام مد دلت می خواهد جایی میان زمان خودت را گم کنی،از آیینه ها دوری کنی،از خیابان ها،آدم ها،حرف ها...عمیق ترین رنج تمام زندگیم بوده این رنج،مکار ترینشان،هر بار که فکر کردم تمام شده،باز برگشته این بار به شکلی جدید،جانم را سوزانده،قلوه کن کرده قلبم را...قلبم کوچک شده از بس هر بار که تاب رنج نبوده، بخشی از آن را کنده ام و دور انداخته ام...این دفعه اما حس می کنم دارم رها می شوم،خدا کند که پشت بندش دیگر مدی نباشد،دیگر خسته ام خدای صاحب رنج ها!


پی نوشت:قرار بود به نوشته های وبلاگی اسکار بدهیم،کتایون با همین یک جمله«و زندگی گاه یک چاه عمیق می شود که هر چه در آن سقوط می کنیم به تهش نمی رسیم... »برنده اسکار می شد