نفس آدم بند می آید از دیدن بعضی هاشان...اشک میجوشد وقتی آخرین لحظه آلنده را میبینی یا آن پسرک دانشجو را که در تیانمن جلوی گردان تانک ایستاده و یا آن دخترک کلمبیایی که منتظر مرگ است و در چشمانش هیچ نور زندگی نیست...
Monday, April 9, 2007
Sunday, April 8, 2007
چماقدار،هنوز هم چماقدار است
از چپ و راست و از روشنفکر و عامی میشنوی که:«اخراجی ها رو دیدی؟برو حتمن ببین...».مدتی فکر کردم برای نوشتن این چند خط.شاید برای توضیح حسم این دو تصویر بیشتر روشنگری کنند
تصویر اول:عصر روز جمعه،۱۸ تیر ماه ۱۳۷۸.جلوی کوی دانشگاه تهران شعله های آتش سر به آسمان میزند.بچه هایی که از دانشگاه های دیگر رسیده اند دارند جایگزین بچه های خسته دانشگاه تهران میشوند که از دیشب درگیرند.میروم دنبال دوستانی میگردم که در کوی داشتم:مجید،رضا،هدایت،عبدالله...میخواستم مطمئن شوم که همه جان سالم به در برده اند از شقاوت نیروی ویژه پاسدار ولایت.با بچه های دانشگاه تهران که گپ میزنی حرف همه این است:«دیشب را فراموش کن،امروز بعد از ظهر مسعود ده نمکی بعد از نماز جمعه چماقداران انصار را جمع و دوباره به کوی حمله کرد.این دردش بیشتر از دیشب بود...».ورد زبان همه یک اسم است:مسعود ده نمکی،مسعود ده نمکی،مسعود...بغض میشود این اسم و خشم.بعد ها در خاطرات امیر فرشاد ابراهیمی که خواندم گلوله ای که عزت ابراهیم نژاد را کشت از اسلحه کمری در اختیار ده نمکی شلیک شده،دیگر کارم از تنفر گذشته بود!
تصویر دوم:عصر یک روزجمعه در بهمن ۱۳۸۶.مسعود ده نمکی میرود روی سن و ژست مارتین اسکورسیسی میگیرد و قلدر منشانه فریاد میزند: «نه مرغ میخواهم نه سیمرغ».هنوز همان آدم است:قسی القلب،مغرور و قلدر.تغییری نکرده چماقدار دیروز،فقط دستهای آهنیش زیر یک دستکش مخملی پنهان شده اند.چماقدار هنوز چماقدار است!
تکلیفم با خودم روشن شده،میدانم که من بروم یا نه فرقی در فروش میلیاردی اخراجی ها نمیکند و امت همیشه در صحنهبرای دیدن فیلم ده نمکی سر و دست میشکنند و...اما تا آنجا که به من مربوط میشود در تطهیر دستهای خون آلود مسعود ده نمکی شرکت نمیکنم
Saturday, April 7, 2007
بدخوابی
بد میخوابم و این همه حقیقت است:خوابم نمیبرد و بعد که میبرد انگار تمام صداهای اطرافم را میشنوم و بعد که عمیق تر میشود کابوس میبینم و بعد هی مدام بیدار میشوم و بعد...
پی نوشت یونگی:انگار کار ناخودآگاهم از هشدار دادن گذشته.حیوانکی دارد آژیر قرمز میکشد فقط هر چه فکر میکنم نمیفهمم چه چیزی اشتباهست که وضع خوابیدن من اینطوری شده...
پی نوشت سانچویی:ارباب چرا کولی بازی در میاری؟همچین میگی بد میخوابم که آدم فکر میکنه تو رخت خوابت مار بوآ پیدا شده یا کروکودیل یا تیرانوسوروس یا...
پی نوشت استفهامی من باب تنویر افکار عمومی:رضا راقبیان!هوی با توام مردک!این حقیقت دارد که تو ازدواج کرده ای؟فی الفور اطلاع رسانی کن تا حیثیتت را در وبلاگستان نبرده ام
Thursday, April 5, 2007
گردون ۱۶
پیش نوشت:اقرار میکنم دلم برای گردون نوشتن تنگ شده بود
کتاب هفته:شوالیه ناموجود،نوشته ایتالو کالوینو،ترجمه پرویز شهدی،نشر چشمه:مروری بر کشور گشایی های شارلمانی-امپراتور افسا نه ای فرانسه در قرون وسطی-بهانه ای میشود تا کالوینو، مفاهیمی مثل عقاید جزمی مذهبی،جنگ مقدس،نظام طبقاتی و...را به طنازانه ترین فرم ممکن به سخره بگیرد.کتاب را دوست داشتم و خواندنش را توصیه میکنم(نکته کنکوری برای آقایان محترم:صفحات ۱۲۰ تا ۱۳۱ کتاب را حتمن بخوانید و باز هم بخوانید و...به جان خودم درسی میدهد که در زندگی خیلی به دردتان میخورد)
شعر هفته:آنها که تنها زندگی میکنند/متوجه نیستند/که چه هولناک است/ بی صدایی/چطور آدم با خودش حرف میزند/چطور میرود جلوی آیینه/تشنه یک هم سخن/...متوجه نیستند!(اورهان ولی-تو خواب عشق میبینی،من خواب استخوان،احمد پوری)
فیلم هفته:the prestige :اگر بخواهم از بین فیلمهایی که در سال ۱۳۸۵ دیدم سه فیلم را انتخاب کنم،پرستیژ حتمن بین این سه فیلم قرار میگیرد.کریستوفر نولان،کارگردان فیلم استاد بازی با زمان است:روایتی از گم شدن زمان روایت
ترانه هفته:کارتون،با صدای رضا یزدانی و ترانه یغما گلرویی از البوم هیس.نوستالژی نسلی که تنها سرگرمیش کارتونهای پنج بعد از ظهر بود
وبلاگ هفته:سایه...تازه کشفش کردم،در آستانه پنج سالگی وبلاگ نویسیش.
پست هفته:این مصاحبه هفته نامه چلچراغ با محمود دولت آبادی.شاید خیلی نشود اسمش را گذاشت پست هفته اما انقدر خواندنی بود که دلم خواست شریکتان کنم
کامنت هفته:کامنت یک فروند انسان مشنگ که فرق وبلاگ را با بنگاه ازدواج و طلاق نمیداند،از وبلاگ نم نم به این مضمون:
با کسب اجازه از صاحب وبلاگ حاضر
بنام خداوند جان آفرين
سلام به دوستان گرامي
من علاقه اي وافري دارم که همسر آينده ام يک پزشک باشه.
لذا بيوگرافي خودم را در اين وبلاگ(وکاملترش را در وبلاگ خودم) آوردم. شايد يک پزشک دوست داشته باشه با بنده ازدواج کنه ويا یه پزشک بعنوان يک دوست در اين مورد به من کمک کنه.
نام:علي
تاريخ تولد:1358
والدين:پدر(يه کارگر زحمتکش)-مادر(خانه دار)
مدرک تحصيلي :فوق ليسانس مهندسي از دانشگاه صنعتي اصفهان(فعلا)- شروع دوره Phd درسال 2008
شغل: کارشناس ارشد واحد تحقيقات(R&D)...
وضعيت سربازي: خدمت کرده
وضعيت مالي: خيلي خوب.(خدا را شکر)
محل سکونت:اصفهان
دين:اسلام
اما مشخصات همسر مورد علاقه ام:
1-متدين
2-خوش اخلاق
4-متولد(1362-1359)
5-پزشک يا دانشجوي پزشکي دانشگاههاي اصفهان, تهران یا شيراز
5-دوست داشته باشه که در اصفهان زندگي کنه.
6-عاشق خدمت به خلق خدا
با آرزوي سلامتي وزندگي توام با موفقيت براي شما پزشکان عزيز وبا عرض معذرت از مالک وب حاضر.
Wednesday, April 4, 2007
ده فرمان
۱-صبحدم،یک حس استغنای خوشگلی داشتم که نگو و نپرس
۲-من نمیدانم چرا زبان فارسی به جای برخی واژه هایش که مبتنی بر اسامی اسافل اعضای آدمیست هیچ مشابهی ندارد!مثلن هزاری بگویید برایم اهمیت ندارد،میتوانید معنای به تخمم را برسانید؟
۳-در باب پست قبل،به افتخار زهرا و عرفان،مختصری از دلایل رو در آزادیخواهی مینویسم و همین جا خبر میدم
۴-اون حال استغنای صبحگاهی مندرج در بند یک را که اگر میخواهید به عمقش برسید باید با مطالب مندرج بند دو مخلوطش کنید خاطرتان هست؟الان جایش را یک حس زاغارتی گرفته که مسلمان نشنود کافر نبیند
۵-وبلاگ خودمه دلم میخواد توش از الفاظ رکیک استفاده کنم
۶-نصف یه فیلم فرانسوی خوشگلو دیشب دیدم اندکی انگیزه وجود دارد تا به خانه رفته و مابقیشو دریابم
۷-این همکارم کالباس خورده دم ظهری،منم دلم خواسته خوب...
۸-یه ایده ای دارم برای اینکه در پوستین خلق رو مرتب و لااقل هفتگی به روز کنم
۹- یک ایده دیگه هم دارم که مبتنی بر راه اندازی یک وبلاگ مشتی و یه کار دسته جمعی. پخته که شد عرض میکنم
۱۰-شما یه سانچو اینطرفا ندیدید؟
پی نوشت خفن:دلم تنگ شده هوار تا...
Tuesday, April 3, 2007
چه خواهد شد؟
من فکر میکنم در محدوده زمانی نزدیک،آمریکا به ایران حمله میکند.حداکثر فرجه زمانی به نظر من تا قبل از سال نوی مسیحیست،دیماه ایرانی.دلایل خودم را دارم که شاید در حوصله کسی نباشد خواندنشان.در هر حال به این باورم که آمریکا دیگر جمهوری اسلامی را تحمل نمیکند یا در واقع این جمهوری اسلامی را تحمل نمیکند.انرژی هسته ای و حقوق بشر و عراق و افغانستان هم بهانه اند.دو مساله و فقط دو مساله برای آمریکا اهمیت دارد:اول تضمین امنیت عرضه نفت خلیج فارس به بازار های جهانی و پذیرش سرمایه های آمریکایی برای توسعه صنعت نفت ایران و دوم به رسمیت شناخته شدن اسراییل توسط ایران و عدم تهدید آن کشور حتی به صورت دو فاکتو یا غیر رسمی.
آمریکا به دنبال این دو هدف است نه تغییر رژیم ایران یا تصرف کشور.هر ساختار سیاسی که این دو مقصود را تامین کند و با هر اسمی-جمهوری اسلامی،سلطنت مشروطه،جمهوری و...-تبدیل به دوست مهم آمریکا در منطقه خواهد شد و شاید اصلن بخشی از این کشمکش های داخلی در ایران هم بر سر این باشد که افتخار دوستی با آمریکایی ها به که میرسد...با این پیش فرض ها،حمله نظامی به ایران کوتاه مدت و از طریق هوا به انجام خواهد رسید.اتفاقی شبیه حمله به لیبی در سال ۱۹۸۶ و یا حداکثر بمباران صربستان به هنگام بحران کوزوو.به هیچ وجه یک جنگ طولانی مدت و یا اشغال نظامی مشابه آنچه که در عراق و افغانستان رخ داد در مورد ایران تکرار نمیشود
به نظر من حمله شامل همه اهداف متصور نظامی،پایگاه های هسته ای،وزارت خانه های مهم مثل دفاع،کشور و اطلاعات خواهد بود و بسته به واکنش طرف ایرانی میتواند به صنایع فولاد سازی،پتروشیمی،نیروگاه ها و فرودگاه ها هم توسعه یابد.تدارک نظامی آمریکا چیزی بیشتر از این را نشان نمیدهد.اما چه سناریو هایی ممکن است رخ دهد؟
۱-جمهوری اسلامی قبل از حمله نظامی تسلیم شود و در مورد همه چیز از انرژی اتمی تا اسراییل سازش کند.احتمالش به نظر من ضعیف و حداکثر ده درصد است
۲-حاکمیت برای خلع سلاح آمریکا تعلیق غنی سازی را بپذیرد اما بر سایر مواضعش اصرار کند.این کابوس واقعی نو محافظه کاران آمریکایییست اما من فکر میکنم حتی این مساله هم فقط ساعت صفر را کمی به تعویق میاندازد و حداکثر یکسال زمان برای نظام خواهد خرید.احتمال وقوع حداکثر بیست درصد
۳-آمریکا ضربه اول نظامی را به جمهوری اسلامی وارد کرده و مواجه باضربه متقابل گردد.اقداماتی شبیه حمله موشکی به اسراییل و کشورهای حاشیه خلیج فارس،حمله به اهداف آمریکایی در عراق و خاورمیانه،انجام عملیات تروریستی در آمریکای شمالی و اروپای غربی.در این صورت آمریکا تصرف خوزستان و انجام حملات شدیدتر هوایی را در دستور کار قرار خواهد داد و حتی احتمال استفاده از سلاح اتمی علیه ایران وجود دارد.احتمال وقوع بیست درصد
۴-آمریکا به یک سری اهداف محدود نظامی حمله میکند.واکنش جمهوری اسلامی در حد تظاهرات داخلی و پاسخ محدود موشکیست.در این حالت یا سپاه پاسداران به بهانه امنیت ملی تمام قدرت را در ید خود میگیرد و یک پرویز مشرف ایرانی را پای میز مذاکره با آمریکا مینشاند و یا جناح هاشمی رفسنجانی مرکب از اصلاح طلبان و محافظه کاران میانه رو برنده غائله خواهد بود و آنها با حذف سپاه،طرف مذاکره آمریکا میشوند.در هر دوصورت امتیازات لازم به آمریکا داده شده و عصر جدیدی برای ایران آغاز میگردد.احتمال وقوع پنجاه درصد
پی نوشت:سر جدتان فکر نکنید من از حمله نظامی خوشم میاید یا میخواهم کسی را بترسانم فقط این نتیجه ایست که به آن رسیده ام و دارم خودم را برای بقا درهمین شرایط آماده میکنم.خواستم رو راست هشدار های لازم را به سایر دوستان هم داده باشم
Sunday, April 1, 2007
گسترش ابرهای سياه
اولین پست سال نو را آدم دلش میخواهد در مورد یک موضوع خوب بنویسد و یا حرفهای امیدبخش بگوید اما جسارتن و درکمال شرمندگی،هوا پس است:
این بگیر و ببند برادران سپاه در باب ملوانان انگلیسی بازی هوشمندانه ای بوده که به نظر من بر خلاف تصور خیلی ها بیشتر از واکنش به قطع نامه شورای امنیت هدف داخلی داشت.سپاه پاسداران دو ماه سختی را در داخل کشور گذراند.از بازداشت پرسنل سپاه قدس در اربیل عراق تا گریختن یا مفقود شدن سردار عسگری در ترکیه بگیرید و برسید به تنگنای سپاه در منازعه داخلی با گروه میانه روی حاکمیت به رهبری هاشمی رفسنجانی که سپاه را مسوول انزوای بین المللی ایران میدانست.شرایط برای فرماندهان سپاه که بخش عمده قدرت را در دولت و مجلس در اختیار دارند سخت شده بود و به اسارت گرفتن سربازان انگلیسی با توجه به جو روحی غالب ضد انگلیسی در ایران اولن توجه همگان را از تصویب قطع نامه سوم علیه ایران معطوف به بحران اسرای انگلیسی میکرد و ثانین تمام مراکز قدرت را برای حل بحران محتاج به جلب رضایت سپاه میگرداند.به نظر میرسد سپاه موفق شده است به هر دو هدف خود برسداما با نمایش قدرت سپاه پاسداران به مخالفان داخلی و محافل خارجی،برگ برنده ای در اختیار تندرو های آمریکایی قرار گرفته که بر غیر مسوول بودن حاکمیت ایران تاکید کنند.دومینوی وحشت با حداکثر سرعت آغاز شده است
سخنرانی نوروزی رهبری ایران که بر اقدامات فراقانونی در قبال غرب در صورت تصویب قطعنامه تاکید میورزید،نشان از برنده شدن افراطیون داخلی در منازعه داخلی بود.آمریکا در پاسخ ناو هواپیما بر نیمیتز را راهی خلیج فارس کرد تا برای اولین بار پس از جنگ اول خلیج فارس در ۱۹۹۱،ایالات متحده سه ناو هواپیمابر در منطقه داشته باشد-توجه کنید حتی به هنگام حمله اخیر به عراق دو ناو هواپیمابر در خلیج فارس مستقر بوده اند-از نظر من اگر خبر اعزام این ناو صحت داشته باشد(تا کنون فقط منابع روسی بر این خبر تاکید کرده اند)به محض عبور نیمیتز از تنگه هرمز باید آمریکا را با ایران در حال جنگ بدانیم.در این وضعیت دو حالت بیشتر امکان پذیر نیست:
یا حاکمیت ایران دستهای خود را به علامت تسلیم بالا خواهد برد و یا تا قبل از پایان سال میلادی،ایالات متحده خاک ایران را شخم خواهد زد.عمری بود مینویسم که احتمال وقوع هریک ازین حالتها چقدر هست و سیگنالهایش چگونه است!
پی نوشت:بگذارید کمی ادای نوستراداموس را در بیاورم:آمریکایی ها در سال جاری به هر حال در تهران خواهند بود،یا به عنوان دوست و یا به عنوان فاتح!