دیپلماسی زرشک

حذف برزیل نازپرورده و صعود هلند محبوب به کنار، مانده‌ام حیران که درفشانی منوچهر متکی را کجای دلمان بگذاریم که فرموده بودند انگلیس و آمریکا به دلیل توطئه علیه ملت ایران حذف شدند و برزیل با بصیرت، در عوض پیش می‌تازد...فکر می‌کنید در وزارت امور خارجه زرشک پیدا شود؟

شباهنگی دیگر

وقتی پشت فرمان نشسته‌ام 

و سر تو روی شانه‌ام

ستارگان از مدارشان فرار می‌کنند 

 آرام فرود‌می‌آیند

تا بر شیشه سرسره بازی کنند

ماه ‌می‌آید

و حرف زدن زیباست؛ سکوت زیبا

گم‌شدن در راه‌های زمستان

راه‌های گم‌شده‌ی بی تابلو

...

تا ابد همین طور باشیم

پیشانی کوچکت

بر سبزه‌زار سینه ام

پروانه‌ی آفریقایی رنگارنگی

که دلتنگ پرواز نیست

 

نزار قبانی- صد نامه‌ی عاشقانه- رضا عامری

آلبی‌سلسته

چیزی هست در بازی آرژانتین که جذبم می‌کند: آنها از فوتبال لذت می‌برند و با تمام وجود بازی می‌کنند . نظم تاکتیکی دل‌پذیر آلمان، هارمونی اسپانیا یا جاه‌طلبی برزیل را ندارند اما یک‌جور محشری رها و سرخوشند. همیشه در جام جهانی هوادار هلند و ایتالیا بوده‌ام، مخالف آلمان و برزیل. راستش این دوره از همان روز اول خصومتی با آلمان نداشتم و الفتی با ایتالیا، هرچند همچنان چشم دیدن برزیلی‌ها را ندارم.

دلم می خواهد این دفعه آرژانتین قهرمان شود که یاغی‌گری ناب‌شان مفرح ذات است. اصلن فرض کنید دلم می‌خواهد مارادونا جام را بگیرد دستش و گریه کند، این بار نه مانند فینال رم از سر ناکامی که از شوق پیروزی. جهان فوتبال یک جام به دون دیگو بدهکار است و شاید این دوره بهترین زمان برای ادای دین باشد: پیش برو آرژانتین

از نو برایت می‌نویسم

من باید شاعر می‌شدم تا اندوهت را تشبیه می‌کردم به ابرهای تیره باران‌زا که باشکوهند و نفس‌گیر. من باید شعر گفتن می‌دانستم تا برایت می‌نوشتم لبخندت از پس آن اندوه تا چه حد خود خود خورشید است، نورانی و گرم.

شاعر نیستم و تو باید به همین «دوستت دارم» ساده اکتفا کنی جان دل. تسلایم بشود آن که تو خودت از جنس شعری. «دوستت دارم» مرا می‌شنوی و می‌دانی حرف حرفش به اندازه اندوهت عمیق است و پا‌به‌پای لبخندت پر نور

دوستت دارم

پروردگار امید و اندوه

و زمان‌هایی هست که آدم دلش می‌خواهد چنان مومن باشد، طیب و طاهر؛ که وقتی گفت« پروردگارا رهایم مکن» دل خدا بلرزد...

نظریه امواج و جنبش مشروطه

بازگشت به این پست و نظریه امواج، فکر کردم بررسی اتفاقی در گذشته بر مبنای این ساختار پنج موجی شاید به شفاف تر شدن بحث کمک کند. تئوری امواج الیوت یاداوری می‌کند هر حرکتی بر مبنای پنج موج اصلی شکل می گیرد که سه موج صعودی و و دو موج دیگر نزولی یا در واقع اصلاحیند. با همین دیدگاه سعی کردم به موج شماری انقلاب مشروطه و نشان دادن تفکیک فراز و فرود امواج بپردازم.

١- موج اول صعودی: تحصن بازار تهران در اواخر حکومت مظفرالدین شاه در اعتراض به رفتار علاالدوله حاکم تهران و عین الدوله صدراعظم، حمایت علما و انجمن های ملییون از تحصن بازار، درخواست عزل علاالدوله و موسیو نوز و برپایی عدالتخانه، مهاجرت علما به حضرت عبدالعظیم

٢- موج دوم نزولی: خاتمه به تحصن علما با وعده های واهی، راهپیمایی حاشیه نشینان و متعصبین مذهبی در حمایت از دربار، حمله به تجمع مردم حامی مشروطه و کشته شدن چند تن از آنان

٣- موج سوم صعودی: تحصن علما در قم و تعدادی از مردم در سفارت انگلیس، عزل عین الدوله از صدرات عظمی، فشار ولایات به تهران در حمایت از متحصنین، درخواست مشروطه و تشکیل مجلس شورای ملی،بیانیه حوزه نجف در حمایت از مشروطه، صدور فرمان مشروطیت و تشکیل مجلس نخست

۴- موج چهارم نزولی:به تخت نشستن محمدعلی شاه، ائتلاف میان دربار و مرتجعین مذهبی به سرکردگی شیخ فضل‌الله‌نوری علیه مشروطه خواهان، راهپیمایی کارکنان دربار، نظامیان و طلاب حامی شیخ فضل‌الله در طرد مشروطه، به توپ بستن مجلس، سرکوب و اعدام آزادیخواهان، محاصره تبریز برای شکست نهایی مشروطه خواهان، آغاز استبداد صغیر

۵- موج پنجم صعودی: مقاومت مردم تبریز، خیزش در گیلان و اصفهان در حمایت از مشروطه، الحاق نیروهای سپهدار تنکابنی و سردار اسعد بختیاری در کرج، حمله به تهران و عزل محمدعلی ‌شاه، پایان استبداد صغیر و تشکیل مجلس شورای ملی دوم

حرف آخر: فاعتبروا یا اولی الابصار

گفتا که شبرو است او، از راه دیگر آید

مستی لحظه طلایی دارد، آن هنگامی که مستی و هستی. مستی رسوخ کرده در جانت اما هوش و حواست به جا هست و جهان هنوز تسخیر ذهن می‌زده تو نشده.آدم در این لحظه دقیقن تجزیه می‌شود به دو نفر: آن ‌که مست است و آن‌ که هوشیار با حیرت به نیمه سرمست خود می‌نگرد...من شیفته این لحظه‌ام که مستی جنون را اشک می‌کند و هوشیاری نچ‌نچ کنان می‌گردد دنبال دستمال کاغذی؛ من شیفته‌ی این باخود بی‌خود شدنم.

قصه تمام نشده، در همین حال، در همین حیرانی که خود و خویشتن از میان بر می‌خیزد، می‌رسم به جایی که من نیست و تو هستی...نیستی و هستی. هیهات دارد پاره‌پاره شدن میان این بودن و نبودنت، هیهات دارد به خدا