دوره آموزشي يونگ

يك دوره آموزشي را با بچه ها تمام كرديم. دو روز در هفته كلاس داشتيم و راستش من خودم به صورت كلي از دوره راضي بودم. براي يك دوره جديد كه احتمالن از هفته ي آخر دي ماه آغاز خواهد شد ثبت نام خواهيم داشت. دوستاني كه علاقمند به دانستن جزئيات بيشتر هستند لطفن با آدرس اي ميل پايان متن تماس بگيرند

به عنوان يك توضيح اجمالي دوره بر اساس آموزه هاي كارل گوستاو يونگ روانشناس سويسي و بنيانگذار مكتب روانشناسي تحليلي به شرح اسطوره مصري اييس و اوزيريس مي پردازد. ما مروري كاربردي بر مفاهيم اساسي روانشناسي يونگ خواهيم داشت. با كهن الگوهاي سايه، آنيما و آنيموس آشنا شده و كشف مي كنيم چرا جذب روابط غلط يا افرادي مي شويم كه به ما صدمه مي زنند. چرا يك سري اتفاق ناگوار تكرار شونده در زندگي مان داريم؟ چرا به رغم داشتن دستاورد شاد و خوشحال نيستيم؟ راه خروج از اين چرخه چيست؟

اگر كمتر از 22 سال داريد، اگر احساس مي كنيد همه چيز زندگي تان روي روال است ، اگر يك سري سوال بي جواب در مورد خودتان در ذهن نداريد، اگر در انتظار يك معجزه ايد و فكر مي كنيد نجات دهنده اي در كار است كه با برگزار ساختن اين دوره يا دوره هاي مشابه شادي را به شما باز ميگرداند، من حضور در اين دوره را به شما پيشنهاد نمي كنم

به طور متقابل اگر فكر مي كنيد چيزهايي در زندگي تان بايد تغيير كند. اگر آماده ايد براي اين تغيير تلاش كنيد، اگر فكر مي كنيد جهان مي تواند جاي بهتري براي زندگي باشد اگر شما انسان بهتري باشيد و در يك كلام اگر مي دانيد تا دنياي درون تان تغيير نكند آن بيرون هيچ تغيير پايداري در كار نيست؛ قدم تان بر سر چشم خواهد بود

amir.kamyar@gmail.com

 

هدفمند شدن يارانه ها

گمونم وقتشه دوباره هي زير لب بگيم : نترسيد نترسيد ما همه با هم هستيم

سلام عمو فیلترچی

خب به سلامتی من هم به صف فیلتر شدگان پیوستم. عجالتن قصد دارم همین جا بنویسم. اگر جای دیگری هم جستم اعلام می کنم خدمتتان

فید وبلاگ را هم برای فرار از فیلترینگ می توانید به خوراک‌خوان معرفی کنید

http://amirane.persianblog.ir/rss.xml

سرد سخت

از سکوتی که این‌جا حکم‌فرماست غمگینم، سکوتی که شاید واکنشی به هیاهوی درونم باشد. حرف‌ها، یادها، حس‌ها همین‌طور از پی هم می‌آیند و می‌روند. ساکت نشسته‌ام به تماشای این بلوا و همان سکوت مثل غبار نشسته بر در و دیوار این‌جا... البت که می‌گذرد

نامه‌های باد- 10

یادت باشد دلت که شکست، سرت را بگیری بالا. تلافی نکن، فریاد نزن، شرمگین نباش. حواست باشد پسر جان؛ دل شکسته، گوشه‌هایش تیز است مباد مباد که دل و دست آدمی را که روزی دل‌دارت بود زخمی کنی به کین، مباد مباد که فراموش کنی روزی شادیش، آرزویت بود... صبور باش و ساکت. بغضت را پنهان کن، رنجت را پنهان‌تر. بازی دل اشکنک دارد، بازنده فقط کسی است که بازی نکند. طاقت بیاور و سرت را بگیر بالا...همین

چاه یوسف

بعد می‌دانی یک وقت‌هایی انگار تمام درها بسته می‌شود به روی آدم. تنهایی می‌شود مار، می‌پیچد به جان و دلش. زمان، گذشته است؛ مکان، کوچه‌ی بن‌بست؛ فضا، تاریک... به چشم خودت می‌بینی که کشتی‌ آرزوهایت به گل نشسته، حسرت هر ‌آن‌چه را که نیافته‌ای تازیانه‌ی مداوم است و دریغ برای هر ‌آن‌چه که یافته‌ای زمزمه‌ی پوچی بی‌مکث.

بی‌تحمل و بی‌نا می شود آدم که آدم است نه سنگ و صخره...کم نداشتم از این روزها. به تجربه آموخته‌ام این دست وقت‌ها هیچ مباید پیش‌ آورد جز طاقت و جز طاقت هیچ نباید خواستن. به تجربه دیده‌ام که در باز می‌شود روزی؛ از نمی‌دانم کجای جهان رسن آویزان می‌شود در چاه، شکم نهنگ دریده و باز نور است و رنگ و شادی...فقط باید تاب و تحمل افزود، طاقت آورد. طاقت بیاوریم در این فصل سرد

شیرین‌کامی

برایم آدم عزیزی است. یک‌جور، بامرامی‌درخشانی دارد که روز به روز یافتنش در میان مردمان کمیاب‌تر می‌شود انگار. رشید و بلند قد و خوش قیافه است. از آن مردهایی که ذاتن مرد زندگیند. همین چند لحظه قبل داشت با تلفن حرف می‌زد. برنامه آرایشگاه و گرفتن کیک و غیره و غیره را با زن زندگیش چک می‌کرد. امروز عقدشان است و رفیق همکارم خوش‌حال است. مردها وقتی خوش‌حالند برمی‌گردند به دوران پسربچگی.  شادی جوری با شیطنت می‌رقصد در چشمان‌شان گویی همین حالا شیشه‌ی خانه همسایه‌ای که همواره توپ‌شان را پاره کرده یواشکی با موفقیت شکسته‌اند. شاید انقدر مسوولیت همیشه بار شانه‌هایشان می‌شود که هر وقت فرصت پیدا می‌کنند به هر دلیلی بار را بگذارند زمین شادند حالا اگر مثل این جوان رشید با موفقیت بار را به منزل رسانده باشد، شادتر... تماشای شادیش دلم را خوش کرده، انگار بعضی وقت‌ها با حلوا حلوا کردن هم دهان شیرین می‌شود