هزار لعنت خدا بر من!
چطور میتوانم برایت از چیزهای بد حرف بزنم وقتی زندگی اینطور دارد توی چشمهات میرقصد؟
هزار لعنت خدا بر من!
چطور میتوانم برایت از چیزهای بد حرف بزنم وقتی زندگی اینطور دارد توی چشمهات میرقصد؟
پیش نوشت:دیشب یک فروند تروژان بی ادب به کامپیوترم یورش برد و تقریبن دخل سیستم را آورد.به دلیل اینکه تمام لینکهای گردون رو این کامپیوتر ذخیره شده،نزدیک بود این هفته به جای گردون،گردونک داشته باشیم که به فضل الهی و لطف دعای مومنین و مومنات-به ویژه مومنات-خطر بر طرف شد
کتاب هفته:چاه بابل،نوشته رضا قاسمی:آخر هفته پیش که شمال بودم آزاده نسخه افست این کتاب رو به من داد و گفت «بخونش میگن خوب نوشته».ازونجایی که از کتاب قبلی آقای نویسنده چندان خوشم نیومده بود به قصد صرفن تورق کتاب رو گرفتم دستم و نتیجه اینکه تا تموم نشد نتونستم کتاب رو زمین بذارم.از کمی شعار زدگی که بگذریم جدن عالی بود.نشرکتاب در ایران ممنوع شده اما میتونین با مراجعه به سایت دوات-البته با فیلتر شکن-پی دی اف اش رو دانلود کنید
فیلم هفته:midnight cowboy :فیلم قشنگیه.بازی داستین هافمن توش فراتر از معرکست و پدر آنجلینا جولی-جان ویت-توش بازی میکنه.پس باید به دیدنش بیارزه نه؟
شعر هفته:برزمینه سربی صبح/سوار خاموش ایستاده است/و یال بلند اسبش در باد/پریشان میشود/خدایا،خدایا/سواران نباید ایستاده باشند/هنگامی که /حادثه اخطار میشود/کنار پرچین سوخته/دختر/خاموش ایستاده است/و دامن نازکش در باد/تکان میخورد/خدایا،خدایا/دختران نباید خاموش بمانند/هنگامی که مردان/نومید و خسته/پیر میشوند(احمد شاملو)
ترانه هفته:lady of dreams :آهنگ قشنگیه که طرفداران کیتارو ازش خوششون میاد
وبلاگ هفته:گربه چکمه پوش:حس نویسندش رو دوست دارم.یه وقفه ای تو نوشتنش ایجاد شد که انگار مساله حل شده
پست هفته:این پست اقای بایرامعلی.به افتخار والنتاین
دلم میخواد یک مجموعه پست حسابی بنویسم در مورد مسائلی که این روزها ذهنم رو خیلی مشغول کرده:مسائلی مثل ازدواج،س.ک.س،تقابل سنت و مدرنیته،فردیت و...
دلم میخواد در پوستین خلق رو دوباره بنویسم،حالا اگر شده حتی هفته ای یکبار
دلم میخواد شما کمک کنید این حرفها جلو برن.به جای مونولوگ تبدیل به دیالوگ بشن.بتونیم ازشون نتیجه بگیریم
دلم میخواد این پست کامنت موافق زیاد داشته باشه
میگویند که امروز روز والنتاین است و در مناسبتش هم میفرمایند امپراتور ابلهی در روم باستان پیدا شده بود که چون گمان میکرد عشق ورزی میان جوانان و ازدواج آنها از تعداد مشتاقان به سربازی و جنگ میکاهد این امر را ممنوع اعلام کرده بود.کشیشی به نام والنتاین بدون توجه به منع دیکتاتور،دلدادگان را به عقد هم در میاورده تا بالاخره لو رفته و به دار کشیده میشود.پس از مرگش روز درگذشت او در روم به عنوان روز عشاق گرامی داشته شده و کم کم این آیین و این روز جهانی میگردد.
جدای از صحت و سقم این روایت،زمانی فکر میکردم والنتاین چون سنتی ایرانی نیست نباید مورد توجه قرار گیرد-به خصوص که رفتار برخی از به اصطلاح عشاق ایرانی از فرط افراط در مناسک ابراز عشق ملال آور میشود-اما حالا فکر میکنم درین وانفسای بی محبتی و کمی شدن هر چیز کیفی حتی عشق،اینکه روزی در جهان باشد که بشود در آن بلند و مکرر گفت و شنید دوستت دارم،واقعن اتفاق با برکت و خجسته ایست حالا چه این روز ایرانی باشد و چه نباشد همین که فرصتیست برای ابراز دلدادگی غنیمت است
عاشقی هایتان مستدام!
پی نوشت:جالب نیست که مسیحیت از بزرگترین مصیبت هایش هم مجالی برای شادی میسازد؟حالا خواه به صلیب کشیده شدن مسیح باشد یا بر سر دار رفتن والنتاین.اگر ما شیعیان محترم بودیم حتمن در روز مرگ قدیسمان دسته های عزاداری راه میانداختیم و بر سرو صورت میکوبیدیم
آنکه میگوید دوستت دارم/خنیاگر غمگینیست که/آوازش را از دست داده است
ای کاش عشق را زبان سخن بود
هزار کاکلی شاد در چشمان توست/هزار قناری خاموش در گلوی من
عشق را ای کاش زبان سخن بود
آنکه میگوید دوستت دارم/دل اندوهگین شبیست که مهتابش را میجوید
هزار آفتاب خندان درکلام توست/هزار ستاره گریان در تمنای من
عشق را ای کاش زبان سخن بود(احمد شاملو)
پی نوشت یک:چقدر به حسم نزدیکه این شعر در این روزها
پی نوشت ۲:هرمس آلبومی منتشر کرده به اسم ریرا.شنیدنش خالی از لطف نیست.شعر بالا رو هم محشر خوندن توش!
فکر میکنم بعد از ۲۸ سال از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷،ما در شرایطی باشیم که بتونیم نگاهی به هزینه و فایده این اقدام تاریخی در ایران بندازیم.اول فایده ها:
۱-برانداختن یک نظام دیکتاتوری موروثی که بدون خونریزی هرگز قدرت را رها نمیکرد
۲-ایجاد فرصت ازمون و خطا برای دو نسل از فرزندان ایران
۳- تلاش در جهت محرومیت زدایی از برخی از طبقات اجتماعی
۴-تبدیل رژیم سلطنتی مطلقه به نظامی شبه دموکراتیک که لااقل به طور ظاهری به رای مردم برای دوام مشروعیتش نیازمند است.
۵-تلفیق روح ایرانی و شیعی و کسب قدرت ژئو پلتیک نوینی که حکومت پهلوی فاقد آن بود
۶- سیاست نگاه به درون و تبلیغ ما میتوانیم برای بسط خودباوری ملی
و اما هزینه ها:
۱-تبدیل یک نظام کارای سکولار به یک سیستم بسته ایدئولوژیک
۲-رشد اقتصادی به طور میانگین منفی دو درصد برای ده سال درحد فاصل سالهای ۱۳۵۷تا ۱۳۶۷ در برابر رشد اقتصادی دو رقمی حکومت پهلوی
۳-سیاست خارجی ایدئولوژی زده پس از پیروزی انقلاب اسلامی و پرداخت هزینه های فراوان ملی در این باب
۴-رسوخ پوپولیسم و عوام گرایی در همه ارکان حکومت و اخذ تصمیمات مهم برای خوشایند عوام
۵-حذف بخش خصوصی کارای زمان پهلوی به اسم مبارزه با سرمایه داری و دولتی سازی بیش از پیش اقتصاد که منجر به توسعه ناکارامدی و بسط فساد مالی شد
۶-ترجیح تعهد بر تخصص که منجر به فرار مغز ها،بسط ریا در جامعه و اوج گیری بی کفایتی شد
۷-بروز جنگ داخلی و خارجی و حوادثی ازین دست که بدون بروز انقلاب شاید هرگز رخ نمیدادند
۸-تسلط طبقه روحانیت بر حکومت و برقراری نظام الیگارشیک
۹-تلاش برای بازتولید روابط اسلامی مناسب برای ۱۴۰۰ سال پیش برای جامعه ای مدرن در آستانه قرن بیست و یکم
۱۰-کاهش سرمایه گزاری داخلی و خارجی و افت جایگاه اقتصادی کشوردر برابر همسایگان
۱۱-توتالیتریسم نسبی و تحمیل سبک خاصی از زندگی به تمامی اقشار ملت
حالا شاید راحت تر بتوان نمودار هزینه-فایده را برای انقلاب اسلامی ایران ترسیم کرد
پی نوشت:عمیقن بر این باورم که برای قضاوت در مورد یک رژیم انقلابی به بیش از نیم قرن زمان نیاز است.مثال بارز این مساله شاید چین باشد که انقلاب کمونیستی در حد فاصل سالهای ۱۹۴۹ تا ۱۹۷۷-یعنی زمانی برابر با عمر انقلاب ایران-باعث ویرانی فراوان در کشور شد اما از آن تاریخ به بعد چین با در پیش گرفتن میانه روی و گشودن در های اقتصادش به چهارمین اقتصاد بزرگ جهان و یکی از تاثیر گذار ترین کشورهای گیتی بدل گشت
کتاب هفته:شوکران شیرین،به ترجمه اسدالله امرایی،انتشارات مروارید:کتاب مجموعه داستان های کوتاه طنزی است از نویسندگان مختلف جهان.از ایتالو کالوینو تا آرت بوخوالد.یعنی از نویسندگانی که طنز نویس نیستن تا کسانی که مثل بوخوالد حرفه ای طنز مینوشتن.من از انتخاب مجموعه داستانها،چینش نویسندگان و سبک ترجمه خوشم اومد
فیلم هفته:something gotta give :یه کمدی رمانتیک خوش ساخت با بازی معرکه جک نیکلسون و دایان کیتون.دیدنش وقت گذرونیه که آدم رو پشیمون نمیکنه.کلن من کمدی های این تیپی رو دوست دارم و دل کودک درونم برای این دست فیلمها ضعف میره
شعر هفته:«زنان و مردان سوزان/هنوز/دردناک ترین ترانه هایشان را نخوانده اند/سکوت سرشار است/سکوت بی تاب/از انتظار/چه سرشار است»احمد شاملو
آهنگ هفته:این ترانه بوچلی.دوستی میگفت خدا اگر میخواست با انسان حرف بزند احتمالن با صدایی شبیه بوچلی حرف میزد.همخوانی کریستین اگوئیلرا با بوچلی هم خوب از آب در آمده.کلیپش را هم اینجا میتوانید ببینید
وبلاگ هفته:زن روزهای ابری!این چند پست آخر گزارشات معرکه ای در باره جشنواره فیلم فجر دارد-با تشکر از غزل برای کشف این وبلاگ!
پست هفته:این پست امیر احمد!این بچه خیلی استعداد دارد اگر قدر خودش را بداند
اتفاق هفته:به نظرم احتمال نرمش در مساله انرژی هسته ای کمی بیشتر از قبل شده.دقت کنید فقط کمی بیشتر از قبل شده...